canada-flag

Canada, agrarische rondreis 2013

Op woensdag 26 juni vertrekken we voor de tweede keer naar Canada. Deze keer onder de vlag van de HMT (Historische Motoren en Tractoren vereniging). Wat we gaan zien is Nederlandse boeren in Alberta, de Rocky Mountains, horsepower in Stampede, tractormusea en –sloperijen en....voor de liefhebbers reizen we door naar Vancouver om onder andere orca’s te spotten.

Klik hier en volg het reisverslag van dag-tot-dag (onder voorbehoud van een wifi verbinding). Wil je een berichtje posten voor de reizigers van deze reis, dan kan dat in het gastenboek. Deze berichten zullen we (bijna) dagelijks doornemen tijdens de reis.

 

Groepsfoto met namen

 

9 juni 2013

Informatiemiddag en kennismaking met de groep reizigers voor de reis Canada.

Omdat de reis onder de vlag van de HMT vertrekt waren Dick en ik naar Zaltbommel gekomen als het middelpunt van deelnemers.

We hebben gezamenlijk de informatiemap doorgenomen en er was alle gelegenheid om vragen te stellen. Aan het einde van de middag was iedereen bijgepraat.

 

 

 

 

 

 

 

21 juni 2013; rivieren buiten oevers in Calgary

Door de stad Calgary stromen twee rivieren die ernstig buiten de oevers zijn getreden. Zo’n 75.000 mensen uit 25 buurten zijn verzocht hun huizen te verlagen.

In de stad zelf werken dagelijks zo’n 350.000 mensen die vrijdag veelal niet in demogelijkheid waren om hun werk te bezoeken.

THE CANADIAN PRESS/Jeff McIntosh

 

Foto rechts:

Foto dd 21 juni 2013 Stampede, Calgary. Over twee weken – vrijdag 5 juli start de Calgary Stampede – ‘s werelds grootste outdoor show.

 

 

 

 

Yellow Stone Park

 

24 juni 2013; bericht van Dick – Yellow Stone Park

Dick is al een week onderweg vanuit regio Chicago naar Canada. Hij bezoekt diverse locaties die we in het najaar tijdens de Red Power reis willen gaan bezoeken. Altijd goed om er al eens geweest te zijn. Maar ook nieuwe gebieden doorkruist hij. Zo ook Yellow Stone Park. Met zwavel- en modderpoelen.

 

 

 

 

 

 

26 juni 2013; Vertrek naar Canada.

We vertrekken vandaag naar Calgary. Het vliegveld van Calgary ligt hoger en het is daarom niet te verwachten dat vluchten worden verplaatst.

Vertrokken!

Maar wat er gister aan vooraf ging was niet gebruikelijk. Niet weten waar je morgen slaapt.

Bellen naar verschillende instanties waar je een zeer positief verhaal krijgt dat de bestemming gehaald kan worden. Nog een telefoontje naar een collega hotel van dezelfde keten; geen info. Naar de reserveringslijn; u mag wel annuleren. Haha, maar dat willen we niet! We zijn immers toch niet bericht dat we niet kunnen komen?

 

Op Schiphol, ingecheckt, koffers ingeleverd en nu in de rij om in te stappen. Vertrek 12.30 uur - aankomst in Calgary om 13.30 uur. Nieuw was het innemen van de koffers door een apparaat wat je zelf moet bedienen. Mbv barcode op de boarding ticket.

 

 

 

 

Ons vliegtuig is een mooie blauwe vogel. Geschikt voor zo'n 300 passagiers. Voor meerderen van ons de eerste ervaring te gaan vliegen. Of de eerste keer naar Canada te gaan.

 

27 juni 2013; Lethbridge

Stralend mooi weer. De dag begint met een vol blauwe lucht en zon met een aangename temperatuur. We zijn in Lethbridge vandaag. Op weg naar het oosten zien we diverse irrigatie apparaten, pivots genoemd. Het land is mooi groen.

Op bezoek in het irrigatie museum. We horen hier hoe het watersysteem van Canada en dit gebied is geregeld. En andere Info over regenval, opp van boerderijen, etc.

 

 

Op bezoek in het irrigatie museum. We horen hier hoe het watersysteem van Canada en dit gebied is geregeld. En andere Info over regenval, opp van boerderijen, etc.

 

 

 

Buiten staan nog machines uit de oude tijd. We lopen ze allemaal langs. Op de foto een irrigatie systeem wat nog steeds in gebruik is.

Buiten staan nog machines uit de oude tijd. We lopen ze allemaal langs. Op de foto een irrigatie systeem wat nog steeds in gebruik is.

Bij de fam. Dooper gaan we met Lewis het veld in. In de bak van de pickup naar het beginpunt van het irrigatie systeem.
Lewis legt uit hoe het apparaat werkt, de mm's neerslag die hij kan instellen en de rondjes die ervoor nodig zijn.
Ook zet hij het aan en zien we hoe gaat. Een mooie excursie zo in het veld. Zijn enthousiasme is geweldig. Bij zijn huis drinken we ijsthee met citroen en eten gebak en koekjes die zijn vrouw Wil heeft gebakken. Het laat ons goed smaken. Wat een gastvrij bezoek!

 

Aan het einde van de middag nog een laatste bezoek bij een bisonfarm. Door de eeuwen heen nog steeds een wild dier. Deze man heeft al 20 jaar bisons en is er heel enthousiast over. Maar waarschuwt ook voor de gevaarlijke kant. Het oerdier geeft mager vlees wat rijk is aan ijzer, zink en proteïnen. We zien een bison met twee jongen. Ook een opgezette bisonkop. Een volwassen dier weegt ruim 3000 Kg. We zouden nog langer kunnen blijven maar onze magen knorren.

28 juni 2013; Case dealer, veeteeltbedrijf

Sorry – gisteren de hele dag geen internet gehad! Errugg onhandig.

Vandaag zijn we gestart met een bezoek aan ’s werelds grootste dealer; Rocky Mountain Equipment. Een Case dealer. Met een jaaromzet van 1 miljoen dollar. Zouden alleen de Steiger tractoren verkocht zijn, dan zouden dat er 400 zijn ter waarde van 250.000 dollar per stuk. Hier gebeurt dus wat!

We bekijken binnen, buiten, krijgen een rondleiding door de werkplaats en kantoren en krijgen tot slot een cap mee. Sommigen van ons hadden ervoor gekozen om zelf rond te kijken en misten de rondleiding en dus ook een fraaie motor in Case kleuren en details.

Als we onderweg een stop maken om de benen te strekken maken we het volgende avontuur mee. Er is een groep motoren die er ook stopt. Onze Huib heeft en kunstbeen en het valt hem op dat er een jongeman ook met een kunstbeen op de motor zit. Een praatje is snel gemaakt en het blijkt dat de jongeman in Syrie zijn been heeft verloren. Hij is nu 23 jaar. Dezelfde leeftijd als het kleinkind van Huib, die ook in Syrië heeft gediend en ook 23 jaar is. Wat een toevalligheden bij elkaar. Des te meer reden om het half uurtje geplande pauze een beetje op te rekken.

De rit naar het noorden wordt nog even een keer onderbroken en dan is het alweer etenstijd. We zitten in een gezellig dorpsrestaurant waar we ieders onze voorkeur bestellen. De een eet pannenkoeken met aardbeien of blauwe bessen saus met veel slagroom, een ander salade en een aantal een goede hamburger met frieten. Op de parking bij de lunch: een bijzondere Hudson uit 1937. De eigenaar vond de Nederlandse aandacht prachtig. Hij startte dan ook de auto met plezier om ons het zacht snorrende geluid te laten horen.

 

Op de parking bij de lunch: een bijzondere Hudson uit 1937. De eigenaar vond de Nederlandse aandacht prachtig. Hij startte dan ook de auto met plezier om ons het zacht snorrende geluid te laten horen.

Nog voordat we weer in de auto zitten het volgende avontuur. Er staat een hotrod van het merk wat we mij nu even niet te binnen schiet. Die een belangrijke rol in Cars had, als oude gediende met veel wijsheid. Deze auto is voorzien van vele mooie en bijzondere details en weer bel ik Hendrik om op te zeggen dat we nu bijna de auto instappen. Wat later dan gepland rijden we het erf op van Hendrik en zijn ouders Bernard en To. Wat een hartelijke ontvangst. Vorig jaar waren we hier voor het eerst en dat was ons zo prettig bevallen dat we hebben gevraagd of we nog eens mogen komen. Als we elkaar weer zien is er een hartelijk omhelzing zoals dat hier gaat.

 

Op het bedrijf van Hendrik Helmig. Ook zijn ouders zijn volop actief in het bedrijf. We liepen een rondje over het erf en hoorden en zagen de voorruitgang ten opzichte van ons bezoek vorig jaar. Zie stukje verslag.   Het klimaat hier betekend het hele jaar door zon. Ook 140 vorstvrije dagen, dus.... Het begint in sept al te vriezen en op 20 april dit jaar viel de laatste sneeuw.

 

 Op het bedrijf van Hendrik Helmig. Ook zijn ouders zijn volop actief in het bedrijf. We liepen een rondje over het erf en hoorden en zagen de voorruitgang ten opzichte van ons bezoek vorig jaar. Zie stukje verslag.

Het is erg leuk om te zien wat een jaar hier heeft gedaan. Nieuwe plannen. Een nieuwe medewerker erbij. We nemen ontspannen de tijd om via de melkruimte door de stal naar achteren te lopen. Wat prettig is dat we in het Nederlands kunnen praten en dat doen we ook allemaal. De vragen springen van de hak op de tak en Bernard, To en Hendrik hebben het druk met ons. We lopen verder en zien de nieuwe aanbouw, de opslag van mest uit de stal, de nieuwe voersilo’s. Wat is hier een werk verzet en wat zijn ze nog van plan. Echt super. Van een melkstal naar een robot, niet een maar aan het begin van de winter naar twee en ook een uitbreiding daarvan zal in de bouw rekening mee worden gehouden

 

IMG_2419IMG_2418

Hallo..

Hier zijn de foto’s..

Het was weer heel gezellig  en bedankt ..

Groetjes van Bernard, Henrik en To

 

 

 

 

Het klimaat hier betekend het hele jaar door zon. Ook 140 vorstvrije dagen, dus.... Het begint in sept al te vriezen en op 20 april dit jaar viel de laatste sneeuw.

Nieuwe voersilo's om zelf het krachtvoer samen te stellen. Eén van ons nam de trap omhoog en had een prachtig uitzicht

 

Als we het rondje over het erf gemaakt hebben, zijn alle vragen beantwoord en heel wat wijzer geworden over koe temperaturen, boxvulling, klimaat van deze omgeving en nog tientallen vragen meer. We nemen hartelijk afscheid en daarbij zeggen zowel To als Hendrik; tot volgend jaar! Dat beaam ik graag; tot volgend jaar!

Op weg naar Red Deer begint de zon die de hele dag volop heeft geschenen een beetje te zakken. Tijd om ons op te frissen en te gaan eten. Hahaha. Wat een hilariteit. De ‘ oudjes doen het nog best’ is zeker nu van toepassing. De bediening heeft nogal een decolleté en de praatjes en gelach schalt door de ruimte heen. Het is erg gezellig en zo gaat een kleiner clubje nog een Canadian biertje drinken en de anderen gaan naar het hotel. 

Zaterdag 29 juni 2013; Hutterite Colony

We rijden vanuit Red Deere naar het noorden om daar een Hutterite Colony te bezoeken. Als je in Canada of Amerika komt dat is het bezoeken van een Hutterite Colony echt een aanrader. De oordelen en vooroordelen worden uitgelegd zonder reserves. Ze beantwoorden alle vragen en laten heel veel zien. Het enige is dat ze de eigen mensen die aan het werk zijn, aan het werk laten en wij die ook niet zagen. Wel tijdens de lunch kwamen er een hele groep aan tafel, maar dat waren ze lang niet allemaal.

Een Colony is een commune waar het leven bepaald wordt door de twee ministers die regeren. Daaronder staan diverse hoofden die dan weer de mensen aansturen. Kinderen gaan van hun 4e tot 15e levensjaar naar school en dan aan het werk. De dagen zijn gevuld met een gebed aan het begin en einde van de dag, drie maaltijden in het eetlokaal en verschillende werkzaamheden waarvoor ze ingedeeld worden.

...

Voorkeuren voor werk of liefhebberij, een paar knutselende handen of briljante uitvinder, daar wordt niet op gestuurd. Iedereen heeft zijn taak afhankelijk van leeftijd. We zien de keuken, opslagruimten, legbatterij, wasruimte, slagerij, kerk, school, timmerschuur, onderhoudsafdeling van de machines. Maar de tractoren en machines zelf helaas dit keer weinig. Wel werd de rondleiding afgesloten met een bezoek aan het kabinet in een woonhuis waar mooie sjawls, washandjes, vloermatten etc. Te koop werden aangeboden. In elk vertrek wordt het een en ander verteld. Maar om kwart voor een moeten we vertrekken. Dan zijn we er ook bijna 3 uur geweest. Nog wel grappig. Je kunt er mee-eten, maar wel vlot. De maaltijd wordt door de mensen binnen een kwartier afgerond. En bij ons wordt na 20 minuten de tafel rustig afgeruimd. Dat is wel even wennen, want normaliter is een uur te kort voor de lunch.

Het is een interessant bezoek bij de Hutterites. Tijdens het bijna 3 uur durende bezoek hebben we veel gehoord en geleerd over het leven, wonen en werken van deze gemeenschap.

 

Het is een interessant bezoek bij de Hutterites. Tijdens het bijna 3 uur durende bezoek hebben we veel gehoord en geleerd over het leven, wonen en werken van deze gemeenschap.

De Hutterite kinderen in de zandbak. Traditioneel gekleed.

 

 

               De Hutterite kinderen in de zandbak. Traditioneel gekleed.

 

 

 

 

Het volgende bezoek gaat naar Lacombe. We gaan naar het stagebedrijf van Gerwin Schuurman - Ford fan en regelmatig reiziger van Trekkerskieken. De familie heeft een veeteeltbedrijf. Jaap is 15 jaar geleden met zijn vrouw Coba uit Nederland geemigreerd naar Canada. De regelgeving, uitbreidingsmogelijkheden en visie op de toekomst van Europa met de komst van de euro deden besluiten om naar Canada te vertrekken. Jaap is een geanimeerde spreker en heeft er plezier in om ons veel te vertellen over zijn start en werk op de boerderij.

Met zijn achtergrond als electricicien horen we hoe het hier met de stroomvoorziening geregeld is vanuit de overheid en wat zelf te doen. Hij verteld over de ja-knikkers in het land en het loonwerk. Er zijn zoveel onderwerpen, dat de geplande tijd al ver voorbij is. Omdat het een warme dag is gaan we op het dek van het huis zitten en snoepen van een heerlijke ijsco die Coba ons brengt. Ook drinken we koffie en thee. Het leven bevalt hier zo goed dat ze de Canadees burger zijn geworden. Nog altijd wordt er gewerkt aan flinke projecten van verbeteringen en verandering. Een torensilo die plaats gaat maken voor sleufsilo's. Stallen die vervangen gaan worden. Op dit moment is nog geen opvolging bekend. Het bedrijf heeft al jaren stagiairs - of zoals Jaap zegt stage(s)lopers - en ondanks dat die een korte periode van 3 maanden op het bedrijf meehelpen, hebben ze met elkaar el wel aardigheid aan.

Op weg naar het hotel passeren we nog een Fendt dealer en sommigen van ons lopen rond, anderen blijven met dick in de bus en rijden rond. Er staat hier heel wat materieel klaar. Dit gebied is een actief landbouwgebied en de dealer speelt hier goed op in. In ons hotel frissen we even op, want het bezoek van vanmiddag hadden we liever dan een half uur langer op de kamer.

We eten bij een steak en grillrestaurant wat gedecoreerd is in western style. Het laat ons heel goed smaken. De tafel ligt papier op. En er staan bekers met wasco krijt. De jongelui onder ons tekenen er lustig op los ;-)

Het is half tien als de auto verder de stad in koerst. Deze reis is zo gepland dat we op zaterdagavond in deze plaats zouden zijn en naar Billy Bob's konden gaan. Een uitgaansgelegenheid waar ik al heel veel van had gehoord. De hele regio komt hierheen om op zaterdagavond elkaar te ontmoeten, te dansen en swingen. Onze Yihaa! We zijn er geweest. Wat 'n feest. Cowboys and girls. Country line dancing, Budweiser biertjes, Hollandse jongens die hier wonen of stage lopen. Wat een avond!! YIHAA!   Deze foto is speciaal voor Sandra en Gerwin! Thanks friends!! Biggg huggg from Canada!gemiddelde leeftijd is twee keer wat er zoal rondloopt, maar niemand die ons daar op aanspreekt. Het is echt geweldig! En wij zijn niet de enige ‘oudere jongeren', er is nog een oudere opa die regelmatig op de dansvloer staat te swingen en op de foto gezet wordt met swingende jongelui. Als er een country line dans nummer komt, staat de vloer zo vol als een potje met pieren. Janny en ik zitten vooraan om ervan te genieten. Mannen en vrouwen, iedereen tegelijk, dit is zo enorm mooi. Dit is de cultuur van Canada. Meedoen is niet aan ons omdat we de passen niet beheersen. Dit is echte western. Mannen en jongens dragen cowboyhoeden en caps, westernlaarzen of gewoon gympen. Het is echt geweldig. Yeahaa.

 

 

 

Yihaa! We zijn er geweest. Wat 'n feest. Cowboys and girls. Country line dancing, Budweiser biertjes, Hollandse jongens die hier wonen of stage lopen. Wat een avond!! YIHAA!

Deze foto is speciaal voor Sandra en Gerwin! Thanks friends!! Biggg huggg from Canada!

Zondag 30 juni; Reynolds museum in Wetaskiwin en West Edmonton Mall

Zondagmorgen kunnen we uitslapen en de bus vertrekt om half tien. Weer een zonnige dag voor de boeg. De lucht ziet er bewolkt uit maar de temperatuur is nu 19 graden en zal vandaag oplopen tot 27 graden.

Ik lees het gastenboekberichtje voor Opa Kees en verstuur nog een berichtje van Frans aan zijn vrouw via een sms dat alles goed gaat.

We gaan het Reynolds museum in Wetaskiwin bezoeken. Dit unieke museum heeft een bijzondere collectie op het gebied van agrarisch, technisch, transport en vliegtuigen. Vorig jaar was er een enorme collectie tractoren te zien, dit jaar stonden op die plek auto's. Wel zagen we een prachtige film waaruit bleek dat de totale collectie vele malen groter is dan het museum. In september is er een openlucht show waar dit alles dan getoond wordt. Ook kon je nu met een oldtimer auto meerijden over het terrein langs draglines en prairie tractoren.

Dit fotootje is gemaakt op zondagmiddag in de grootste mall van Canada. 's Ochtends bezochten we het Reynolds museum.

Dit fotootje is gemaakt op zondagmiddag in de grootste mall van Canada. 's Ochtends bezochten we het Reynolds museum.

 

 

Na de lunch die we hier verorberen, nog even langs het souvenirwinkeltje. En dan rijden we een uur verder naar de grootste winkel van Canada, de West Edmonton Mall met ruim 800 winkels. Er zijn een paar boodschappen te doen en een ieder kan hier rondstruinen om alvast wat souvenirs voor thuis te scoren.

--- wat mis ik mijn Amerikaanse telefoon met internet. Ik zei al na twee dagen tegen Dick dat ik geen reisverslag meer wil gaan doen zonder een internetverbinding. Mobiel internet is nog altijd een kostbare hobby. Om alleen aan een verslag te kunnen werken in de nacht is nogal wat. Deze reis maak ik uitsluitend filmmateriaal om een film van te kunnen maken. Met de mobiele telefoon de foto's om te uploaden naar het internet. Maar als er weer geen Wi-Fi is, dan vergeet ik al snel om het beide te doen. ----

Wat een winkels en wat een mensen zijn hier. Er is in het pand een zeeleeuwenshow twee keer per dag en ook een indoor ijshockeybaan, giga golfslagbad. Als je honger hebt kun je wel uit de verschillende eetlocaties te kust en keur eten. Met dit warme weer worden er veel ijsco's en milkshakes verkocht. Wij kopen de benodigde stekker, een kortere broek dan we al in de koffer hadden en een nieuwe tube zonnebrand.                     

Zondagavond na de maaltijd zitten we tot na tienen op het terras. Het is heerlijk weer. We slapem Twee nachten in Edmonton.

Het hotel is in het centrum maar omdat sommigen van ons minder mobiel zijn, rijden we met de auto naar het restaurant. Een Ierse kroeg die vlot het eten op tafel weet te serveren. Als de borden leeg zijn verplaatsen we ons naar het terras en drinken daar nog een schuimende Canadian. Sommigen van ons gaan lopend verder en komen dan toch bij de buren uit die een cafeetje runnen. De muziek is gezellig maar verder is het rustig. We hadden wel anders verwacht, morgen is het Canada dag, maar daarvan is nu nog niets te merken.

 

 

 

 

 

Zondagavond na de maaltijd zitten we tot na tienen op het terras. Het is heerlijk weer.

We slapen twee nachten in Edmonton.

 

Maandag 1 juli 2013; Westlock en Edmonton - Canada dag.

Sorry! We denken iedere dag aan jullie maar er is niet altijd internet. En met alle gepruts ben ik via de laptop de opzet om verbinding te krijgen kwijt..……..Sorry!

Vandaag gaat het 30 graden worden. De kleding passen we er op aan. En ook is er voor iedereen altijd water beschikbaar in de bus. We rijden naar het noordelijkste punt van deze reis. In Westlock staat er een tractor museum en ook is in die plaats een pioniersmuseum te bekijken. Dat laatste is iets meer voor dames en heeft vele leuke attributen.

Maar eerst gaan we naar een sloperij. Een echte sloperij. Je kunt hier nog onderdelen van tractoren en trucks schroeven, maar er liggen ook flinke stapels schroot die met een volgende container weg gaan. De eigenaar spreekt nog een woord Nederlands en heeft er genoegen in om met ons te praten. Wat een verrassing!

Huib gaat weer op zoek naar zijn carburator en samen met Janny vinden ze een model wat er heel erg op lijkt maar later blijkt toch niet helemaal is. We zwermen uit over het hele oppervlakte, degenen die voor een bakkie koffie terug komen is de bank uit de auto gehaald. Lekker in de schaduw want de zon voelt goed warm. Door de lage luchtvochtigheid roest het wel, maar is nog lang niet vergaan. Het hoge gras is eerder een belemmering om te zien wat er allemaal wel niet is.

De airco van de auto maakt toeren om het een beetje terug te koelen. We gaan weer verder. Het tractormuseum is erg netjes. Mooi gerestaureerde tractoren staan in keurig rijen opgesteld. We treffen het wel heel bijzonder op deze Canada dag, de president van het museum is zelf aanwezig. Hij loopt met ons mee door het museum heen en verteld dan ook dat er nog een stuk bij het museum aangezet wordt waarin een collectie stationaire motoren komt te staan. Er wordt nog een groepsfoto gemaakt door het museum en dan gaan we naar de lunch.

Het oorspronkelijke plan was dat we naar een bisonboerderij zouden gaan. Door Canada dag zijn de mensen niet thuis. Onze medereiziger Huib had het verzoek om een neef van hem te bezoeken die een vleeskuikenbedrijf heeft. En dat komt nu mooi uit. We rijden nog een half uur verder naar het Noorden. Het landschap is hier meer prairie. Uitgestrekte akkers. Prachtig! De neef van Huibert en Gerda heeft kippen en is 11 jaar geleden naar Canada verhuisd. Als jongen ging hij met een neef naar Canada om een familie lid te bezoeken en is toen ook in de staat Alberta rondgetrokken. De rust en uitgestrektheid spraken hem toen al aan. Nadat hij getrouwd was nam hij zijn vrouw mee naar Canada en toen was de keuze bepaald om erheen te emigreren. En het leven en werken bevalt uitstekend. We zijn neergestreken onder de bomen naast het huis op het grasveld. Zijn schoonzus en schoonmoeder zijn op bezoek en de Nederlandse gastvrijheid is weer heel bijzonder. Kannen met koffie, ijsthee en limonade worden aangehaald. Cake en chocoladekoek wordt uitgedeeld en zo kunnen we er heerlijk zitten. Foto: Op bezoek bij familie van Huib en Gerda. Ze houden hier mestkuikens en wonen 1,5 ten noorden van Edmonton. Het landschap is hier meer prairieachtig.Foto: De buurman begint net te maaien. Een blok van 68 ha met een mengsel van luzerne en gras.Foto: En hij gebruikt daar deze combinatie voor. De IH tractor is een oudje, inruilen zal maar zo'n 14000 dollar opleveren. Een rondje maaien duurt zo'n 20 minuten.

Dan horen we aanzwellend geluid van een tractor. We nemen een kijkje en de buurman is de luzerne aan het maaien. Een akker van 64 ha. Een rondje duurde zo'n 20 minuten voordat hij weer langs was. Ik film er een stukje van. Als hij weer langs komt, zet hij de tractor af en we maken een praatje met hem.

En dan gaan we terug naar Edmonton. We willen graag nog een stukje van Canada dag zien en misschien nog wel het vuurwerk wat aan het einde van de avond te zien zal zijn.Edmonton, Canada dag.   Het vuurwerk is grandioos. De stad stroomt naar de rivier om het schouwspel te bekijken. De temperatuur is heerlijk, zelfs tot na twaalven.

Het vuurwerk is grandioos. De stad stroomt naar de rivier om het schouwspel te bekijken. De temperatuur is heerlijk, zelfs tot na twaalven.

 

Dinsdag 2 juli 2013; Vandaag op weg van Edmonton naar Jasper, National Park.

Weer een prachtige dag als ik de gordijnen open schuif. Je neemt altijd teveel mee aan kleding wordt er vaak gezegd. Maar met zoveel mooie dagen aaneen, is dat toch wel prettig dat je meer shirts zonder mouwen mee hebt. Sommigen van ons lopen zelfs met plus 30 graden nog in een lange broek, die lukt het dan ook om met 10 kilo in de koffer rond te reizen.

De eerste stop is bij een John Deere dealer. Ook de laatste stop voordat we naar het nationale park Jasper toe reizen. De dealer heeft veel grote tractoren staan, en heel veel machines. Ook binnen is de moeite waard om souvenirs te bekijken.

 

Huib maakt de blits in zijn John Deere bretels en hoed. Bij deze dealer ook de grootste tractoren die het merk produceerd.   Vandaag op weg van Edmonton naar Jasper, National Park.

 

 

Huib maakt de blits in zijn John Deere bretels en hoed. Bij deze dealer ook de grootste tractoren die het merk produceert.

Na een twee uurtjes rijden begint onze blaas vol te raken en de zin in koffie sterker te worden. We stoppen bij een stop met bankjes en toilet. De grote thermoskan komt uit de auto en de doos met bekers, melk en suiker en roerstaafjes. Koeken en thee. En als we net hebben ingeschonken en zijn neergestreken komt er uit het bos een man op een paard. Snel pak ik de camera om een stukje te filmen. Thuis heb ik een paard en pensiondieren en dit is voor mij persoonlijk is dit – naast de vlakte met een enkele boerderij - het ultieme Canada. Hij heeft ook wel zin in koffie en geeft mij de teugels en uitnodiging om een stukje te rijden. Ja graag!

Hij verteld over zijn paarden, trektochten in de bergen en al onze vragen over beren. Ook vraagt hij ons wat ons hier brengt. Als bedankje geven we hem een flesje vodka en vraag ik zijn telefoonnummer nadat hij ons ook heeft uitgenodigd bij hem thuis. Iets voor een volgende keer!

 

Russ de cowboy komt uit het Bos gereden. Wij zijn er net om een kop koffie te drinken uit de thermoskan. Hij verteld over de uitstapjes die hij maakt, de beren, bergen en vraagt ook ons wat ons hier brengt.

Ik mag er even op zitten en rond rijden. Yihaa!

Spontane bezoeken als deze zijn echt super. Je hoort zoveel in een kort moment. En is verrassend.

 

Rond de middag wordt zowel de bus afgetankt als onze maag gevuld. We zitten in een gezellig familierestaurant met prachtige portretten van landschappen met achtergelaten tractoren en auto’s. Zo mooi!

De weg gaat verder. De bomen veranderen van soort. Meer staken en we schatten zo’n 15-20 meter hoog.

Vanmiddag hebben we een flinke bui gehad. Het zou bijna ons avondprogramma in de war gooien. Maar met een jas, een lange broek en zin in deze excursie, gaan we toch de berg in Jasper op.

Foto: Jasper National Park. Wouw!

 

Jasper National Park. Wouw!

 

Er zijn er twee die niet mee gaan en daarom heb ik een goede reden om ook in het hotel te blijven. Nu we twee dagen nagenoeg niet in het hotel waren en ook nauwelijks internet hadden, wil ik even de kans benutten.

Dick is wel mee naar boven met de groep. Het weer kan in de Rocky Mountains omslaan van het ene moment op het andere. Zo is er zon, zo regen en daarna kan het weer stralen. Het uitzicht is gewoonweg te mooi niet nu te proberen dat te gaan bekijken.

 

 

 

 

 

Het onweert in Jasper. En niet zo’n beetje ook. Van die echte flits-knal knallers. Het gaat er heel heftig op los. En ja. De stroom valt uit. Met het filmtoestel ga ik de gang op om te kijken. Nee, niet bang voor een flits, ik sta in een gebouw, liever op de galerij dan in een kamer. Weer een flits-knal combi en nog een.
Wat ik me niet had bedacht. Stroom die uitvalt, dan kun je de kamer ook ...niet meer in. Het pasjessysteem om je kamer in te gaan, werkt op stroom. Dus niet.
Daar komt dan al snel een stukje gezelligheid voor in de plaats door te gaan praten met de andere thuisblijvers. Het fotoboekje komt voor de dag en zo keuvelen we gezellig verder. Ineens is er weer stroom, maar zijn wij nog niet uitgepraat. De groep die de berg op zou gaan is niet geweest. Om organisatorische redenen. En dat was dus goed voorzien. Gelukkig ook niet! Ze zijn neergestreken in een restaurant en zelfs nadat de stroom er weer op was in het hotel, was de groep nog niet terug. Die zullen zich vast en uitstekend vermaken. Wordt vervolgd zal ik maar schrijven, want hoe ging bij hun de stroomuitval?
Morgen gaan we van Jasper N.P. naar Banff N.P.. Alle batterijen en apparaten aan het stroom, want morgen wordt een mooie dag, nu het weer nog....

Woensdag 3 juli 2013; van Jasper naar Banff

Het is flink afgekoeld vanochtend. Er hangt een mist in het dal. Het ontbijt is vandaag zeer luxe. Veel te veel keus of anders gezegd, voor ieder wat wils. Het laat ons goed smaken en het lukt ons allemaal weer om op tijd in de bus te zitten. De briefing is vandaag in de bus, want we hebben een hele afstand af te leggen. We reizen vandaag tussen Jasper en Banff. Een rit van nog geen 300 km maar we zullen meerdere keren de bus uitgaan om de natuur te bewonderen en ons fotorolletje vol te schieten.
De zon schijnt volop. De lucht is blauw. Een paar witte wolken aan het zwerk. We maken volop foto’s vanuit de bus. De eerste stop is bij de Athabasca waterval. Deze is magnifiek. Woest, breed, diep. Het is van meerdere kanten te bekijken en we hebben een uur de tijd. Er er zijn meerdere uitkijkpunten en zo zwermen we uit. De zon erbij maakt het plaatje echt compleet. Foto: Vandaag rijden we de weg van Jasper naar Banff.     Dit is de indrukwekkende Athabasca waterval.     Zie verder het verslag van wo 3 juli 2013.Foto: Een stuk verder is er de Sunwapta waterval.     Het weer van vandaag is stralend met een bijna volblauwe lucht en een enkel wolkje.

Vandaag rijden we de weg van Jasper naar Banff.
Dit is de indrukwekkende Athabasca waterval.

 

Een stuk verder is er de Sunwapta waterval.
Het weer van vandaag is stralend met een bijna volblauwe lucht en een enkel wolkje.


De volgende stop, een half uur verder is bij de Sunwapta waterval. Niet zo spectaculair als de eerste, maar zeker ook de moeite waard om te zien. Maar we hebben ook wel zin in koffie, dus de vouwstoelen uit de aanhanger, thermos erbij en even heerlijk in de zon zitten en genieten. Niet te lang want er komt nog meer moois. En dat is al sneller en onverwacht. Een zwarte beer aan de kant van de weg. Het is lastig om hem mooi te spotten. Maar hij loopt langzaam door en komt in een stukje gras dat iedereen van ons het lukt om er een mooie foto of filmshot van te maken.
Zo’n moment dat er iets te zien is stoppen alle auto’s en probeert een ieder er een mooi plaatje van mee naar huis te nemen. De bergen zijn prachtig, de sneeuw die er nog op ligt, het blauw van de lucht, het rustige rijden door Dick en dat we telkens een stop maken en uit de auto gaan. Het maakt dat het net is als dat we met eigen auto op vakantie zouden zijn en er zo vaak we wensen uit kunnen stoppen en uitstappen.

 Foto: De beer loopt omhoog en wij kunnen het prachtig volgen.Foto: Het water stroomt snel en heeft op de verschillende plekken ook verschillende kleuren.Foto: Een zoekplaatje, struikgewas met een ....

De volgende stops zijn nog een keer bij een uitkijkpunt en de volgende bij een waterval die van hoger van de berg naar beneden komt stromen. Door alle beren foto’s en stops zijn we iets achter op het schema. En dan komen we ook nog kort in een wegwerkzaamheden stop. Toch lukt het ons allemaal om de lunch te verorberen voordat de ijsbus gaat vertrekken. Ruim op tijd zelfs. De bus brengt ons vanuit het bezoekerscentrum naar de voet van de gletcher. Daar stappen we over in de ijsbus. Een flink uit de kluiten gewassen bus met flinke wielen. Deze bus heeft een zo lage versnelling dat het ons veilig stijl tegen de gletcher op kan rijden en ook op het ijs goed uit de voeten kan.
Op de gletcher stappen we uit en kunnen een half uurtje rondkijken. In de reisbeschrijving stond het advies dat een windjack en dichte schoenen het bezoek ten goede zou komen. En dat klopt precies. De wind waait ons fris tegemoet en het water loopt in stroompjes over de gletcher. Op sommige plekken iets drassigs, en met sandalen zou dat op een ‘nat pak’ uitdraaien.
Als we weer terug zijn hebben we nog tijd om souvenirs te bekijken en dan gaan we weeer verder. Nog 140 van de 290 km voor de boeg. Zo rijden we de middag verder door langs de hoge berketens met de besneeuwde toppen. We gaan nog een aantal keren de auto uit. Het weer is zo aangenaam dat we er volop van genieten. Ook wordt de thermos nog een keer uit de aanhanger gehaald en de vouwstoelen. In de schaduw is het goed vertoeven. We zien meerdere auto’s die we ondertussen beginnen te herkennen. Je rijdt of van Banff naar Jasper, of wat wij doen naar Banff toe. Door Huib zijn bretels waarop groot John Deere staat gedrukt wordt hij makkelijk aangesproken door mensen die het tractormerk herkennen. Het fotoboekje is altijd bij de hand.

Landschap van Banff National Park. Adembenemend mooi!

Foto: We komen in de buurt van Lake Louise met net zo blauw water als deze foto.     Het trekt heel veel toeristen. En wij voelen ons vandaag ook echt toerist met deze route en de vele keren dat we de bus uit en in zijn gestapt.Onze laatste stop voordat we de Icefield Parkway achter ons laten is bij Lake Louise. We kunnen daar heerlijk op de banken zitten met het uitzicht op het hemelsblauwe gletcherwater. Zo helder, zo schoon. Er zijn mensen die erin zwemmen of erop kanoen. En het is druk van de toeristen. De zon is nog altijd goed warm, al is het al zes uur in de avond.
Een uurtje later schuiven we aan het diner.We komen in de buurt van Lake Louise met net zo blauw water als deze foto. Het trekt heel veel toeristen. En wij voelen ons vandaag ook echt toerist met deze route en de vele keren dat we de bus uit en in zijn gestapt.

 

Banff, Calgary 00.24
Nederland 08.26
wij net thuis en jullie nu net aan het werk. Welterusten en werkze! Aan de groep Canada 2012 - we waren vanavond in die ene bar in Banff. Die met country life muziek. Wat een sfeer. Yihaa.

Donderdag 4 juli 2013; diverse foto’s van reisverslag 3 juli 2013

De waterval geeft vele gezichten. Hier de uitstroom.

De zon erbij maakt het plaatje compleet en bijzonder mooi.

 

( Foto rechts) Zie je 'm. 
Even goed kijken. Zo gaat het ons ook als we langs de weg rijden en er ineens een auto's stil staan. Goed kijken en dan spot je ineens een zwarte beer.

 

 

 

 

 

 

 

Wij hadden wel heel veel geluk. De beer verplaatst zich en we kunnen hem helemaal zien. Met alle berenverhalen worden we nu wel even stil om dit te zien.

 

(Foto rechts)

De excursieleider van deze reis is Dick Meijer. Hij chauffeurt ook de bus en vertaald en verteld tijdens de excursies en in de bus.

 

 

Een wel heel unieke plek. Bij de Athabasca gletcher deze groepsfoto.

 

 

(Foto rechts)

Met deze bus gingen we het ijs van de gletcher op. Ondanks het stralende weer wel een jas mee en dichte schoenen aan. Want het is er knap fris maar o zo mooi

 

 

 

 

Aan de Banff zijde van de Ice field parkway ziet het ijswater er als groenblauw. En zo helder!

(Foto rechts)

De dag van 290 km hebben we bijna 12 uren over gedaan. Maar daarmee was de dag nog niet om. In het dorp zijn leuke uitgaansplekken met goede country muziek.

 

 

 

 

Vrijdag 5 juli 2013; Stampede parade

Foto: Ya-hoo!   We zitten op de tribune van de Stampede parade.   Er is minder publiek dan vorig jaar. Heel waarschijnlijk door het hoge water waardoor in deze stad 75.000 mensen hun huis moesten  verlaten. De inwoners van het sradje High Water mocht zelfs pas gisteren terug! Twee weken nadat iedereen weg moest en er continue Politie controle was bij de ingang van de stad.   De tribune staat bijna 2 km verder op de route dan vorig jaar. De zon draait achter de hoge gebouwen, nu is het best fris.    Er is koffie, donuts en muffins. Water en sapjes.Foto: Bijna 120 combinaties komen langs. Een aaneenschakeling van muziek, paarden, wagens en presentaties van organisaties die zich inzetten voor goede doelen.

Ya-hoo!
We zitten op de tribune van de Stampede parade.
Er is minder publiek dan vorig jaar. Heel waarschijnlijk door het hoge water waardoor in deze stad 75.000 mensen hun huis moesten verlaten. De inwoners van het stadje High Water mocht zelfs pas gisteren terug! Twee weken nadat iedereen weg moest en er continue Politie controle was bij de ingang van de stad.
De tribune staat bijna 2 km verder op de route dan vorig jaar. De zon draait achter de hoge gebouwen, nu is het best fris.
Er is koffie, donuts en muffins. Water en sapjes.

 

 

 

 

 

 

Foto: Een vrachtwagen met 8 trailers die de historie van transport uitbeeld.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Bijna 120 combinaties komen langs. Een aaneenschakeling van muziek, paarden, wagens en presentaties van organisaties die zich inzetten voor goede doelen.

Een vrachtwagen met 8 trailers die de historie van transport uitbeeld.

Foto: Vanmiddag zijn we na de parade direct naar het Stampede terrein gegaan waar alle festiviteiten plaatsvinden.   Eerst als groep rondgelopen om een indruk te krijgen en een gevoel van overzicht.   In de namiddag begint het te hozen van de regen. Maar de avondshow gaat door. Het heeft wel last van de regen, maar dit spektakel laat zich niet stoppen door 'een paar' druppels.

 

Vanmiddag zijn we na de parade direct naar het Stampede terrein gegaan waar alle festiviteiten plaatsvinden.
Eerst als groep rondgelopen om een indruk te krijgen en een gevoel van overzicht.
In de namiddag begint het te hozen van de regen. Maar de avondshow gaat door. Het heeft wel last van de regen, maar dit spektakel laat zich niet stoppen door 'een paar' druppels.

 

 

 

 

 

 

 

 

Zaterdag 6 juli 2013; Calgary

Vandaag de laatste dag voor vier mensen van de reis. Ook ik vlieg morgen terug. En dan stopt het live reisverslag.... Maar, thuis ga ik verder met berichten. En thuis ga ik na thuiskomst van Dick (hij heeft laptop mee) bezig met de HMT film van deze reis. Ruim 80 Gb aan filmmateriaal. Hoeveel uur dat is weet ik niet.
Vanmiddag zagen we de rodeo van wilde paarden en stieren. Spectaculair!

Groetjes van ons allen!

Zondag 7 juli 2013; Morene Lake

20130707_171553

20130707_150113

 20130707_213739

 

 

 

 

 

 

Foto Marcel

 

bij de Takakkaw waterval. Deze heeft een hoogt van 380 meter met een vrije val van 254 meter. Het is Canada’s 2e hoogste waterval.

De middelste foto is gemaakt van het Morene meer gelegen in het Nationale Park van Banff. Het heeft een oppervlakte van zo’n 5 vierkante kilomter. Het wordt gevoed met gletcher water en is daarom zo mooi van kleur.

De foto recht is een prachtig standbeeld bij ons hotel in Golden. Eindelijk de kans om ermee stoer op de foto te gaan. Die andere waren toch wel te echt.

 

20130707_21345720130707_174813_1

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Foto links: een gelukkig stelletje; Huib en Gerda. Nog nooit zo’n reis gemaakt en nu dan een 19-daagse doorreis. En ze vinden het super!

 

 

Samen op de bank bij het hotel, met een magnifiek uitzicht. Zo kun je wel tot rust komen ;-)

20130707_150113Foto rechts; samen op de foto bij de Takakkaw waterval. En Kees in korte broek!

 

 

foto van Morene Lake

 

Dick bericht verder dat het goed gaat. Vandaag is de reis afgelegd van Calgary, Alberta naar Golden in British Columbia. Vanochtend heeft Dick eerst 5 mensen naar het vliegveld gebracht. Arie en Riet vliegen naar haar zus in Winnipeg. Huub en ik gaan naar huis.

Vandaag is het het Banff Park Museum bezocht. Hier worden 5.000 soorten van groot wild, vogels, planten en bomen tentoongesteld. 

 

 

 

 

 

Foto: Net geland op Schiphol. Een rustige vlucht gehad.   Op naar huis en de dieren én bezig met een volgende Trekkerskieken reis ;-)

 

Maandag 8 juli 2013; Anne-Marie weer op Nederlandse bodem

Bericht van Anne-Marie.

Net geland op Schiphol. Een rustige vlucht gehad.
Op naar huis en de dieren én bezig met een volgende Trekkerskieken reis

Dinsdag 9 juli 2013; prinsjesdag en Fraser Canyon

Nog een kort berichtje van Dick ontvangen. Dat het een mooie dag was en hoe het thuis was.

 

Vanuit een volgend bericht van Dick: Roger Pass museum erg mooi. Ook de dam en het verhaal rond Columbia Rivier

Prima dag. Eerst kijken in Salmon Arm voor Massey Harris carburateur voor Huib. Maar eigenaar die er om 8 h zou zijn was rongenfoto maken . NL stagaire  heeft alles genoteerd. Daarna door naar kreek. Was Jitse ook een smid die hier al 30 jaar woont. Tijd vloog voorbij.

Onder weg nog groothoorn geiten gezien en een hert. Gekeken  bij Hell Gate canyon en daarna over de oude Alexanderbrug gelopen.

Deze brug is gelegen in de Fraser Canyon en gebouwd in 1861. Het gebied kent vele kloven en om de bereikbaarheid te vergroten werden tal van, eerst nog van touw, bruggen gebouwd.

Iedereen gaat vrijdag mee met orca tour. 32 graden vandaag maar niet aan geleden. Frazer river woeste rivier. Cool.

20130709_122959

20130709_164929 20130709_182834

 

 

 

 

 

 

 

 

Foto smid Jitse, Wild Frazer rivier en Alex Bridge

 

20130709_131935  20130709_11245320130709_162501_2

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Foto’s van Prinsjesdag, Road House lady’s en Bighornsheeps

 

20130709_164855

20130710_121840

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Foto van Trein met 96 wagons en 3 loks langs Frazer.

 

 

20130710_181401

Een moment met Canadese parkiet.

 

 

Tractor bij van Dorpe

 

 

 

Woensdag 11 juli 2013; Bezoek Fam. Kloot

 

20130710_153340

20130710_104132

20130710_112534

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Tractor collectie en ingang melklokaal bij Fam. Kloot en Waterloo boys op schaal

 

 

 

 

 

 

 

 

20130711_173520Donderdag 12 juli 2013; Orca’s spotten en Grouse Mountain

Zoals al eerder geschreven, vanochtend gaat de hele groep eerst op de boot om Orca’s te spotten. Hiervoor gaan ze waarschijnlijk zelfs ook over de landsgrens van Canada naar Amerika. Daar mag je korter aan wal komen en kun je de dieren van dichterbij benaderen. Zoals het vorig jaar ging, zagen we er velen. Een echte sprong van een Orca is wat zeldzamer om te zien, laat staan vast te leggen.

‘s Middags is de hele groep de berg opgegaan. Daar zijn meerdere dieren te bekijken zoals een Grizzly en deze Bald Eagle wat nog een jong blijkt te zijn. Het dier staat bekend om zijn enorme spanwijdte van de vleugels van maar liefst 2 meter. Je kunt zien dat het een jong is omdat deze nog geheel bruin is. Een volwassen dier heeft een witte kop en gele snavel. Maar dat zullen CASE liefhebbers wel weten want deze vogel, staand op de wereldbol, is een beeldmerk van o.a. CASE tractoren.

Vrijdag 13 juli 2013; terug naar huis!

Het was een hele reis, 18 dagen voor degenen die én Alberta én Britisch Columbia hebben bezocht. En vandaag zal die op het einde lopen. Maar met een hoofd vol herinneringen, een fotokaart vol foto’s en filmmateriaal zullen we lekker bruin gekleurd weer thuiswaarts keren.

Het was dit keer een kleine groep maar dat is de reis eerder ten goede gekomen. Natuurlijk zit het gezelliger aan een bar met een groep, maar overdag hebben we zeker meer gezien als dat mogelijk is met een touringcar vol.

Hiermee komt eerst dit verslag weer tot een einde. We hopen dat jullie het mooi hebben kunnen volgen. Bedankt voor het meelezen en meeleven ;-)

Wil je laten weten dat je het hebt gewaardeerd, wil je dan een bericht in het gastenboek posten? Maar dat kan ook via Dit e-mailadres is beveiligd tegen spambots, u heeft JavaScript nodig om het te kunnen bekijken en wij zullen dat alsnog plaatsen.

Van deze reis zal een film worden gemaakt. Zodra gereed zullen wij zowel op deze pagina als de pagina nieuws hiervan melding maken. Het land heeft Dick en mij ook zelf verrast in positieve zin. Zoveel Nederlanders gesproken in een voor ons prachtig land. Hiermee willen we graag meer mensen mee kennis laten maken en van laten genieten. Volgend jaar gaat er weer een reis naar Canada vertrekken. Dan gaat de reis in de tweede helft juni 2014 vertrekken.