groepsfoto

Reisverslag Canada

Volg ons op reis door Canada. We gaan het agrarisch leven in Canada bekijken bij akkerbouwers, koeienboeren, irrigatie bedrijven, dealers en uiteraard bezoeken we ook de nationale parken Banff en Jasper voordat we doorreizen richting Vancouver.

Klik hier voor het verslag.

dinsdag 3 juli 2012

We zijn vertrokken met Air Canada naar Calgary. Om 1500 uur waren we er en de zon straalt lekker, een frisse wind. En zelfs zoveel wind dat er een windwaarschuwing is afgegeven. Het landschap is werkelijk nu al bijzonder mooi. Aan de ene kant de Rockies, de vallei erheen is weids. We hebben nog geen mais gezien. 2,5 uur gereden naar 1e hotel. Nu een biertje en dan snel onder de wol – de dag is lang genoeg geweest met ruim 24 uur.

Morgenochtend gaan we al direct naar Claassen Farms om daar de Nederlander Louis Claassen te laten vertellen over het leven en werken als akkerbouwer in Alberta Canada.

4 juli 09, uitgestrekt landschap

woensdag 4 juli 2012

Om 8 uur vertrekken we vanuit het hotel en direct al zien we dat dit totaal anders is dan wat we eerder zagen. Dit wordt bedoeld met uitgestrekt. Zover het oog reikt akkers en gewassen. Glooiende heuvels en verder alleen gewassen als tarwe, bonen en soms iets mais. Enkel hoog. Eerst gaan we kort naar een klein museum over irrigatie. Hier krijgen we de eerste goede indruk wat irrigatie in dit gebied doet. Wat de akkerbouwers moeten betalen en wat voor mogelijkheden ze daarvoor krijgen om te beregenen.

4 juli, Alberta staat in de top 3 van olie producerende landen.4 Juli, in deze streek staat iedere 800 meter er een irrigatie machine.4 Juli, uitleg van irrigatie akkerbouwer

foto’s: jaknikkers in het hele gebied van Lethbridge. En ieder perceel heeft een irrigatiemachine draaien. Uitleg op lokatie; erg interessant!

Het bedrijf van Fam. Claassen is een prachtig mooi bedrijf. Louis verteld ons over zijn stap te gaan emigreren. Het gebied waar hij nu zit. En alle ins en outs over het irrigeren. Geen water, geen groei, geen gewas. Het regent hier zo’n 200 mm (in NL zo’n 700-1000) in de periode mei/juni en daarna niets meer. Na een uur gaan we naar het veld en zet het met zijn mobiel zo’n installatie in het werk. Het is super interessant. De akkers hebben allen een afmeting van 800 x 800 meter, 64 ha. Met beregening bereiken ze 62 maximaal.

4 juli 12, John Deere helpt een handje 4 juli 13, aardappels het hele jaar door

Foto’s; John Deere helpt op dit erf een handje mee. Aardappels het hele jaar door geleverd.

Wederom op het erf eten we heerlijke broodjes die Dick heeft besteld bij de plaatselijke boerenbont winkel. Daarna kijken we naar de machines en het laden van de aardappelen. We nemen afscheid van deze vriendelijke familie alvorens we weer verder gaan.

Een museum met oude tractoren staat op het programma. En het bijzondere, we zullen worden rondgeleid door Nederlands sprekende immigranten. Deze zijn zo enthousiast dat we er een leuke middag hebben. De dames onder ons  - deze reis zelfs zeven – krijgen een lady’s program van een mevrouw die ook Nederlands spreekt en in een van de museum gebouwtjes is opgegroeid. Zo zien we o.a. een kerk, een school, een woonhuis, een sneeuwploeg en nog een paar gebouwtjes die de afgelopen 100 jaar uit deze streek komen of herbouwd zijn. Ze hebben zelfs een diner voor ons klaar staan wat ons ook goed laat smaken.

 

4 juli 19, unieke brug 4 juli 17, openlucht museum met NL verhalen 4 juli 17b, terug in de tijd met krootnjespen

Foto’s; in het openluchtmuseum worden we de hele middag vermaakt. Eerst een rondleiding door alle gebouwtjes en dan de vele trekkers met interessante verhalen door een hele enthousiaste oud-Nederlander. De dames krijgen een eigen rondleiding. ‘s Avonds op weg naar het hotel langs de brug in Lethbridge, uniek door de constructie en nog altijd in gebruik.

5 juli 09, grootste CASE dealer van Canada.donderdag 5 juli 2012

Het eerste bezoek is bij de plaatselijke CASE IH dealer. En niet een gemiddelde, maar bovengemiddeld wat de manager ons op meerdere manieren duidelijk maakt. Het bedrijf verkoopt jaarlijks voor zo’n 100 mln aan Case producten. Wel 50-60 stuks van de grootste CASE tractoren waarvan 80% op rupswielen. In de showroom zijn mooie muurschilderingen gemaakt. Daar begint de rondleiding, we gaan verder door de onderdelen afdeling, langs de afdeling onderhoud en dan over het buitenterrein terug naar voren. Niet alleen dit maar nog 2 terreinen gevuld met CASE IH maakt dit Rocky Mountains supplier tot een van de grootste in de hele regio. En leuke petjes en shirts…… nee, een paar caps met elastiek sluiting – geen shirts en iets speelgoed.

Deze regio heeft een roemrijk verleden. In een soort van openlucht museum bekijken we een klein Fort hoe de beschaving hier startte met een smederij, zadelmakerij een keuken, en dat soort ruimten. 5 juli 15 , Versatile dealerEen indiaan in een tipi verteld ons de gebruiken van vroeger en zingt een lied en maakt er de bijbehorende muziek bij. Voordat we gaan eten wordt een kanon afgeschoten. We eten hier ook onze lunch. Een echte hamburger, geen McD quality. Het laat ons allemaal goed smaken. Een broodje Subway kan altijd nog, dit is wel net zo bijzonder om hier dan nu te eten. 5 Juli 17, NH dealer onderweg

Foto; Versatile tractoren, geduchte concurrenten voor Case IH en John Deere vanwege de prijs. Roy rijdt een stukje op de Versatile mee. Onderweg diverse dealers.


Na de middag rijden we naar een NL boer die zo’n 150 koeien melkt en 160 ha landbouwgrond heeft. Hij woont hier sinds 1995 en heeft ondertussen 4 kinderen die met veel enthousiasme hem op de boerderij meehelpen. Als wij er zijn is er ook een neefje. De ruimte en de mogelijkheden – 5 juli 15, Verstatile dealer, frontrondcrossen met een JD Gator – welk kind zou dit niet bovenaan zijn wensenlijst hebben staan? Ze gaan bezig met het afbreken van een ouder gedeelte van de stal om deze te vergroten. De grote koeien passen niet meer in de te kleine boxen. Hij verteld over de gebruiken waar je als boer mee te maken hebt. Interessant en na 1,5 uur rijden we weer verder.

De laatste stop is bij een Versatile dealer. Voorzien van Cummins motor en CAT transmissie en 100 PK is het een geduchte concurrent van zijn gelijkwaardige concurrenten. De prijs kan dan doorslaggevend zijn omdat het met een vergelijkbaar model CASE IH toch zo’n 35000 dollar scheelt, een JD tractor is een nog groter verschil. Als Roy vraagt of de machine gestart mag worden is dat prima en zo krijgen we een mooie show.

Het is nog 2 uurtjes ‘karren’ naar Calgary. We eten bij de overburen. Heerlijke steak, een flinke pizza, of een broodje hamburger. We hebben er zin in! Onder het eten krijgt iedereen kaartjes voor de shows van de komende dagen in Stampede. Net als de vorige avonden sluiten we ook deze avond af met een biertje.

 5 Juli 19b, Calgary city 5 juli 19, Calgary

Foto: op weg naar Calgary. Onze muziekzender wordt onderbroken voor een tornado waarschuwing. De auto’s blijven rijden, dus wij ook. Het ziet er onheilspellend uit, maar we hebben geen druppel gezien.

Als we eenmaal weer terug zijn bij het hotel is het al even na acht uur. We frissen ons op voor het avondprogramma. Een avondje stappen. Niet te gek, want we gaan morgen naar Stampede.

 

 

vrijdag 6 juli 2012 ; 100 jaar Stampede

Om kwart voor 8 lopen we naar de metro – met deze drukte de beste optie. Vanochtend staat de Calgary Parade op het programma. om half negen schuiven we aan op de gereserveerde banken. Het is dan nog wel even wachten eer het begint, maar we worden vermaakt door al het publiek en de loopgroepen van het voorprogramma. De parade bevat heel veel paarden,Indianen te paard, oude western ruiters, alle Stampede koninginnen en princessen. Ook loopgroepen – vooral grote muziekkorpsen laten zich van de beste kant zien. Het is echt een geweldig mooie optocht van een kleurrijk Canada.

Het duurt de hele ochtend en als het is afgelopen gaan we eerst een hapje eten voordat we ons weer met de metro verdergaan naar Stampede. Sandra is gisteren al aangesloten en gaat met mij voorop op het grote Stampede terrein. Ze is hier nu twee keer eerder geweest en loods ons zo naar de Grand Stand. Hier zien we vanavond een avondshow.

6 juli 10 100 jaar Stampede6 juli 10a, parade loopgroepen6 juli 10c, parade-budweiser  

100 jaar Stampede praalwagen / loopgroepen presenteren zich met vooral muziek / bierwagen van Budweiser met 8 paarden

6 juli 10d, parade-indianen6 juli 11 parade, historie6 juli 11e parade, tractoren

Diverse Indianen stammen zijn ook aanwezig / hoe haal je een boomstam uit het bos? Ja zo! / een rijdende Waterloo boy tractor; super uniek

6 juli 10b, parade-loopgroepen6 juli 13 groen in de grote stad6 juli 17, cowgirls

Loopgroepen voor alle seizoen / park in centrum Calgary waar we onze lunch aan het water opeten / Cowgirls kunnen hier hun geluk niet op. Veel bling bling riemen, leuke blousjes, broeken rijkelijk versierd met stiksels en dan nog een keuze welke laarzen.

‘s Middag kan een ieder zich vermaken met gebouwen waar de Agrarische kant wordt belicht, een hal met winkeltjes, een enorm kermis terrein, een hal waar ze aan het hoefsmeden zijn, diverse hallen en stallen met dieren. Dit is niet in een dag te zien. Als we de anderen weer zien, hebben de meesten een cowboy hoed gescoord. Handig tegen de toch wel felle zon.

6 juli 20, opening6 juli 20b, stampede, grootse shows6 juli 23 avondshow

Stadion Calgary Stampede. De avondshow begint met de chuckwagon race. Het wachten op de avondshow wordt beloond. Een daverende show.  

De avondshow begint met een chuckwagon race. Wij als Eurpeanen hebben hier niet zo heel veel mee en wachten geduldig het 2e deel van de avond af. En dat is het wachten meeeeeer dan waard. Wouw. Een ieder van ons – een paar jongeren onder ons hebben dit niet afgewacht en zijn al gaan stappen – is na de show helemaal onder de indruk. Een 1,5 uur durende spetterende doorlopende show. Dans, muziek, spektakel, een auto door de lucht, en ook een enorme vogel, en motorcrossers met salto’s door de lucht, kinderen die een ontroerend mooie show gaven. Ja echt, dit zal ons heel lang bijblijven.

We drinken nog bij de buren een biertje en dan gaat het al richting 2 uur ‘s nachts. Morgen weer een dag, nu naar bed.

zaterdag 7 juli 2012   

de zon staat stralend aan de horizon als wij ons ontbijt verorberen. In een hoger tempo want we hebben de nacht wel nodig gehad om alle indrukken te verwerken.

Vandaag weer een dag Stampede. Vanmiddag een rodeo show. Van begin tot het einde is het spectaculair. Eerst de wilde paarden waarop de ruiter 8 seconden op moet weten blijven te zitten. Ze krijgen punten voor hun houding. Dan het vangen van de kalveren door met een touw de benen bij elkaar te binden. Daarna weer een ronde wilde paarden vervolgd door het vangen van een stierenkalf en met de horens op de grond te leggen. Dat wordt weer opgevolgd door de tonnen race door hele snelle meiden. Deze competitie is de enige die of foto-finish-tijd gaat. De andere metingen allen op het oog/en op punten. Super spannend en vooral knap hoe de soms jonge meiden met hun paard om de 3 tonnen weten te sprinten. En dan komt de stieren rodeo. Wat een spektakel. Ja dit is dan de echte rodeo – niet voor watjes. Poeh. De clown springt snel in zijn ton als de stier op hem afkomt, en geeft de ton ook nog een mep, en nog een keer. De clown is even van het lachen af, zoveel wentelingen maakt hij in zijn benarde positie. Maar de ton is sterk genoeg, even later komt hij eruit en krijgt een enorm applaus. Tot slot 3 kinderen die een wilde pony proberen te temmen om er door een van hen op te klimmen. Wat is dit gaaf. Rodeo – een totaal andere wereld voor ons Europeanen – een cultuur waar we alleen naar kunnen kijken….. met veel plezier!

Aansluitend is er de oude tractoren trekker trek. Wel heel gaaf, ze laten een tweespan paarden tegen de oude tractoren trekken. En de winnaar? De paarden. Het zijn natuurlijk wel Stampede paarden ;)

Om kwart over acht staan we in de rij om in de feesttent te kunnen. Een rij die ons 1,5 uur bezig houdt eer we binnen zijn. Maar de beloning is goede muziek, een koele Budweiser biertje en heel veel country girls en boys. Genoeg te zien om een hele avond te blijven.

8 juli, Banffzondag 8 juli 2012

Vier van de groep gaan vanochtend een helicopter vlucht maken in Banff. We vertrekken dus tijdig, de rest een klein uur later. De heli laat ze het gebied van boven zien, en dat is spectaculair. De sneeuw ligt hier nog op de toppen van de Rocky Mountains. Na de veiligheidsvideo gaan ze al het luchtruim in. Een half uur later komen ze weer terug. De heli vloog zo kort over een top heen dat ze het bijna konden aanraken. Ja dit heeft indruk gemaakt!

Banff is een toeristisch dorp in het Nationale Park van de Rocky Mountains. We bekijken het plaatsje, eten er de lunch en in de middag gaan we naar Sulphur Moutain. We gaan met de gondel omhoog en hebben zo een magnifiek uitzicht over Banff. De meren zo blauw als we van de plaatjes kennen. Maar hier leeft het met een zachte zwoel zomerse wind, een hert met jong en diverse eekhoorns die de beleving compleet maken. Sommigen van ons lopen helemaal naar beneden, anderen snoepen op het terras van een ijsje. Het is een echte vakantie dag.

De jongens die niet mee waren, hebben gezwommen en zijn Calgary Tower op geweest. Ook die hebben zich uitstekend vermaakt.

 

maandag 9 juli 2012 …

Na de rustige zondag van gisteren waar we heerlijk ontspannen hebben genoten van het Nationale Park Banff, is er vandaag weer een volle excursie dag op het programma. De koffers laden we voor achten en rijden welhaast klokslag acht uur de stad uit.

Ma 9 juli: Nederlandse boer in Olds. De mannen krijgen een rondleiding van Hendrik en pa Bernard terwijl de vrouwen van de groep met zijn moeder To meelopen. Een enorm enthousiaste familie die helemaal op de plek is in Canada.

Dit had ze zelf zo’n 25 jaar geleden niet gedacht. Ze is zo’n enthousiaste verteller dat de ochtend voorbij vliegt.

9 juli, Olds family9 juli, NL familie die een koeien en akkerbouw heeft9 juli, Olds family, vrouwen 

Welkom in Olds / terwijl de mannen een rondje ‘technisch’ doen horen de dames meer over de sociale kant van het leven in Canada

9 juli NL loonwerker, auto's personeel9 juli NL loonwerker, machines9 juli NL loonwerker Claas fan

Het personeel rijdt graag in een 4x4 met open bak / Joute werkt graag met JD en Fendt machines….en Claas.

IMG_16929 juli, NL loonwerker   

‘s middags op bezoek bij Joute Meinema. Heel enthousiaste loonwerker die veel stagieres uit NL aan het werk heeft. We zien er bijzondere machines zoals deze grondrol van 25 meter breed om stenen de grond in te rollen.

 

 

 

 

 

9 juli, NL loonwerker, hele groep

Joute Meinema zegt dat er in de buurt een dealer zit. Dus ook nog even bij een Fendt dealer langs, die er een dubbel rij klaar heeft staan. Ook een rij Claas machines staat klaar voor het nieuwe seizoen. En dan nu naar het hotel. Er is hier zoveel te zien, dat iedere dag te kort is. We rijden gelukkig met busjes zodat we lekker flexibel zijn en van het programma kunnen afwijken. Zo krijgen we een echt vakantie gevoel en hoeven we niet voorbij te rijden aan waarvoor we eigenlijk komen : TREKKERSKIEKEN!

9 juli, dealer9 juli dealer Claas9 juli, dealer-fendt9 juli dealer-fendt grey

10 juli 11 Hutteritedinsdag 10 juli 2012; Hutterite Kolonie en Reynolds Museum

Het is nu dinsdagavond – weer 2 mooie dagen achter de rug – stralende zon – bezoeken10 juli 09 snelwegen zover het oog reikt bij een hele vriendelijke NL familie die er een boerderij runt – een NL loonwerker – vanochtend een Hutterite Colonie en vanmiddag nog een museum. De bezoeken bij de mensen zijn echt super. Ze zijn zo enorm vriendelijk en gastvrij dat we allemaal hier heel voldaan van vertrekken. Het geeft ons goed beeld hoe het hier gaat, hoe men leeft, werkt en waartegen ze tegenaanlopen bij het werk. Personeel, een nieuwe stal, vergunningen, etc etc, alles komt aan bod.  

Foto links; Hutterites kleden zich sober. Maar ze vertellen graag over hun leven en werken.

Foto rechts; uitgestrekte snelwegen, tot zover het oog reikt.

 

 

10 Juli, tractors in zomaar een veld 10 juli 14 Reynolds museum 

Onderweg, zomaar ineens een rijtje tractoren in het lange gras / Reynolds museum in Wetaskiwin is vooral een mooie presentatie van tractoren, auto’s en vliegtuigen. Ook kun je hier een rondvlucht maken in een dubbeldekker. Een aanrader!

10 juli 16 vlucht dubbeldekker10 juli 16c geel en groen10 juli 16b boerderij 

Vliegen is zó mooi en met zo’n helmpje maakt het ouderwets bijzonder / prachtig uitzicht op Alberta / zomaar een boerderij – wat een ruimte!

Tijdens andere reizen – die we op herhaling draaien – zit ik in de auto tijdens de excursie aan het verslag te werken of de boekhouding te doen. Nu is alles nieuw en zijn wij even gretig als de deelnemers zelf. Ook natuurlijk drukker als anders, omdat het ook de 1e keer is dat we hier zijn. Net vertrokken uit de kroeg na een glaasje fris om nog even deze regels te schrijven en te laten weten dat het ons heel erg goed gaat. Een uitgebreider verslag gaat het dit keer niet worden, we maken tientallen foto’s, teveel om al helemaal uit te selecteren. Zo is het, en nu naar bed! Prettige dag – in NL is het half acht in de ochtend en hier half twaalf in de nacht. Nog even de mails en dan gaan we alweer uitkijken naar morgen. Een sloperij, bisonfarm, grootste mall van Canada – we zijn met 7 dames in een groep van totaal 34 – en ook nog een JD dealer die er op de route is. Tot later!

woensdagavond 11 juli 2012; sloperij, bisonfarm en Edmonton Mall

zojuist foto’s bijgevoegd van de vorige dagen. NIet naar de kroeg voor mij vanavond, maar direct naar de hotelkamer. Om jou en jullie als lezers te bedanken voor het volgen van het reisverslag, en posten van berichten in het gastenboek en via facebook. Daarom foto’s voor jullie van de belevenissen.

11 juli 11 museumhistorie11 juli 11b 11 juli 11c11 juli 11e

Foto 1 – 3 De dames bekijken attributen uit het vroegere leven. Grammafoonspelers in allerei variaties, barbies en geweren waren toen meer nodig dan nu.

Foto 4 De mannen zijn in het museum waar al van verre te zien is waar het precies zit. In NL ondenkbaar om zo’n paal te mogen plaatsen en dan al helemaal ongebruikelijk voor olditmer tractor museum.

11 juli 15a Bisonboerderij11 juli 15b Bisonboerderij11 juli 16 bisonboerderij 

In de auto door het weiland naar de Bisons. Deze oerdieren hebben snel last van stress. Hier doen ze het goed met meerdere jonge kalveren. Nadien proeven we bisonvlees. Bisons blijken heel bijzondere dieren en hebben een uitgesproken gedrag. Geweldig om er zo kort bij te komen en te kunnen bekijken.

Vandaag was een mooie dag. De sloperij had 18 medewerkers om van alle afgedankte machines onderdelen te sleutelen. En de bisonfarm was een hoogtepunt. We reden met onze bus door het weiland heen om de bisons van kortbij te bekijken. Heel bijzonder en zeker niet mogelijk met een touringcar. We genieten volop en krijgen ook nog bisonvlees aangeboden om te proeven. We horen over deze oerdieren die de dinosaurus heeft overleefd – zeer dominant en zeker niet ongevaarlijk zijn voor mensen.

11 juli 20 HootersTot slot Edmonton Mall, grootste winkel van Canada. Met een bezoek aan de Hooters.

donderdag 12 juli 2012; op weg van Edmonton naar Jasper N.P.

We verlaten Edmonton en reizen naar Jasper. Nadat we een laatste dealer (john Deere) hebben bezocht, trappen we het gas in om de 380 kilomter te gaan afleggen. Jasper is een Nationaal Park gelegen in de Rocky Mountains. Het landschap verandert al vlot van vlak naar glooiend.Van glooiend gras naar bomen, vooral dennen. Smalle, lange dennen en een enkele loofboom. We maken onderweg een koffiestop bij een meertje.De OFF is nodig om de muggen van ons lijf te houden. Op 2 uur afstand van Jasper zien we de bergen zich steeds duidelijker aftekenen tegen de horizon.

We maken meerdere stops om foto's te maken. Het stromende gletcherwater van helder groen tot grauw wit vermengen zich vanuit meerdere rivieren. De rit gaat vlot totdat we stil komen te staan voor wegwerkzaamheden. Dat duurt niet lang en we zijn dan al vlot bij het hotel. De koffers naar de kamer en dan naar de Jasper Tramway die een aantal van ons naar Whistler Moutain zal brengen. Het uitzicht is niet super omdat het hei-ig is, maar we kunnen wel tot de sneeuw lopen.

12 juli 10 onderhoud langs de snelweg12 juli 11a bijzonder transport12 juli 11b bijzonder transport

In Canada gaat wegonderhoud langs de snelweg prima samen / bijzonder transport; melktank met melkhuisje / regelmatig zie je bijzondere transporten

12 juli 15b Jasper N.P.12 juli 13 we rijden Jasper binnen12 juli 14 Jasper N.P. 12 juli 14b Jasper N.P.12 juli 14c Jasper N.P.12 juli 15 Jasper N.P.

Op weg van Edmonton naar Jasper. Ongelofelijk mooie natuur. Ieder plaatje verdiend een hele pagina, zo mooi. Of eigenlijk wat beter is; zelf zien!

Zelf eet ik met een paar anderen op de dag van een restaurant in het centrum. We kijken uit op de Rockies. Jazeker, dit is ook zo’n fotomoment. De avond is heerlijk zwoel en we kunnen nog uren buiten blijven om ervan te genieten. Heerlijk! Ons hotel heeft goede buren met een grill restaurant en een bar. Hier ontmoeten we elkaar aan het begin van het laatste deel van de avond.

Morgen gaan we de rit maken naar Banff via de Icefield Parkway. We zullen stoppen voor watervallen en uitkijkpunten. Sommigen van ons gaan de gletcher op met zo'n speciale ijsbus en we zullen ons wellicht nog wel een wouw moment beleven door de bijzondere aqua groene kleur van Lake Louise.  

vrijdag 13 juli 2012; rijden Icefield Parkway

De zon straalt al krachtig als we om 8 uur de bus instappen. Lekker op tijd, het is nog heerlijk rustig op de - wellicht wel - de drukste route van Canada: de Icefield Parkway tussen Jasper en Banff. We stoppen bij de Athabasca waterval en Sunwapta waterval. Kolkend woest water wat een weg zoekt langs de rotsen en met kabaal zich de diepte instort. Ook voor degenen die hier al eens eerder waren is het toch weer de moeite waard het van meerdere kanten te bekijken.

  13 juli Sunpwapta en Athabasca Falls13 juli Sunwapta  en Athabasca Falls

De watervallen Athabasca en Sunwapta zijn spectaculair. Kolkend, woest water stort zich naar beneden. Een proces wat al even aan de gang is, gezien de uithollingen in de bergen. In deze regio kun je ook ‘wit-water’ raften. Dan bedoelen ze het gletcher water wat een witte kleur heeft door het zandgruis.

13 juli 14d groep 13 juli 14b Gletcher

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

We drinken nog een kop koffie, bezoeken het toeristische winkeltje en rijden weer verder. De bergen besneeuwd, het water wit-grijzig van het rotsstof wat het meevoert. Aan het einde van de ochtend staat het bezoek gepland bij de Columbia Icefield bus. We eten voordat we in dit bijzonder vervoermiddel instappen. Voorzien van 6 wielen die 1.8 meter hoog zijn, een helling van 30% en gevuld met zo'n 60 mensen gewoon oprijdt alsof het een vlak terrein is. wij vinden het wel stoer. De buschauffeur Davy verteld van alles over de bergen, de gletcher, het groeiende en krimpende ijs en zo zijn we vlot op de gletcher waar we uit mogen stappen. We lopen rond, maken foto's bij de Canadese vlag en nog een groepsfoto en gaan naar een half uur weer naar het dal. 14 juli 16c van Jasper naar Banff

De rit gaat verder en na alle indrukken vallen in mijn bus er 9 van de 12 in slaap ;) of zal dat door de toch wel korte nachten komen?

Lake Louise is de laatste stop en dan valt ook de tweede regenbui die we deze reis meemaken. Maar als we nog geen 5 minuten in de auto zijn is het alweer droog. Het hotel heeft onze sleutels al klaar en na een uurtje gaan we in het dorp eten. We zijn hier al eerder geweest en weten de weg naar leuke en lekkere eetplekken.

Het is de laatste avond van 12 van ons. We drinken nog een borrel in het cafe van ons hotel en praten na over de vele bijzondere indrukken die we deze reis hebben meegemaakt.

Morgen brengen we de groep die afscheid neemt naar Calgary International Airport. Aan het einde van de middag reizen we met de groep door naar British Columbia.

15 juli, afscheidZaterdag 14 juli 2012; rustdag / wegbrengen deel groep naar Calgary airport

Grijs begint deze dag, dan klaart het even op, maar in de namiddag komt het met bakken tegelijk naar beneden. Gelukkig hebben we van dit gebied al heel veel gezien, heel veel foto’s gemaakt. De bergtoppen zijn niet meer te zien. Tijd voor goede muziek op de iPod. Eerst de cd van de band van gisterenavond. Dat roept de leuke herinneringen alweer op.

Vanochtend begon lekker traag. We gaan pas om 1200 uur rijden om de ‘Alberta’ groep naar Calgary te brengen. Met de Britisch Columbia groep reizen we in de namiddag weer verder naar de volgende plaats. Dat nodigt uit om te gaan stappen in het dorp. En hoe! De country band trekt veel jonge meiden en de boys voelen feilloos aan dat dit wel eens een bijzondere avond kan gaan worden. En dat wordt het. Alleen al omdat de meiden hier de jongens voor een dans vragen. Wel bijzonder om zo te merken of je ‘in de markt’ ligt voor de lokale meiden die hier zijn.

De muziek is goed, het bier ook. De kannen gaan er vlot doorheen. Dit is de smeerolie voor een perfecte laatste avond van John, Wiek en Robin. De volgende ochtend kun je aan de koppies van de stappers zien wie er uit geweest zijn.

Zo’n pauze dag geeft ook gelegenheid eens heel wat anders te gaan doen. Arjan G, Arjan S, Frank, Antonie en Leo gaan moutainbiken. Anderen gaan het dorp in. Hans komt terug met Wrangler broeken en Gerwin had gisteren al een rodeo lasso gescoord. Deze had hij ook meegenomen naar de kroeg. En dat bleek succesvol. Hij had de meiden wel op zijn hand die erop reageerden. En ook vandaag in het dorp bleek de lasso een reden voor gein en vertier.  Ook de klompen scoorden. Geweldig! Dit is weer zo’n heerlijke avond waar je jaren later nog de zo’n smile van op je smoel krijgt.

Het vliegveld van Calgary wordt flink uitgebreid. We hebben de toeristische route maar zijn mooi op tijd. De koffers zijn we vlot kwijt en is het afscheid. Het was goed en mooi. En dan gaan Dick en ik weer als terug naar de groep.

15 juli Britisch Columbia roads15 juli Britisch Columbia roads2

De wegen zijn goed in Canada. Zo ook dat de rembak niet ontbreekt in de soms stijle afdalingen.

De kar wordt aangepikt, de bussen opnieuw ingedeeld en rijden maar weer. Nog 145 km voor de boeg. De regen klettert op ons neer, we luisteren naar de muziek van Glen. Jaren 80 muziek met Major Tom, Fleetwood Mac, Golden Earring.

Zaterdagavond 14 juli 2012

Ons motel – alle kamers hebben een eigen ‘voordeur’ op de gallerij’ - heeft een magnifiek uitzicht op de Rocky Moutains. Ook het restaurant staat zodanig dat we ook weer van dit uitzicht kunnen genieten. Het menu bestaat uit steak en (wilde) zalm. Morgen komen we door de plaats Salmon Arm, een stad die haar naam dankt aan de zalm trek. Zalm staat niet alleen op ons menu,maar ook van de talrijke beren populatie van dit gebied.

Nadat de maaltijd is verorbert gaan we naar het aangrenzende vertrek, de bar. Het is hier gezellig ingericht met veel hout. De bardame daagt Gerwin (met lasso) uit om de beer in de tuin te ‘vangen’. Als dat lukt krijgt hij een glas bier. Dus met ons allen naar buiten. De lasso is nog niet zo gewillig. Gerwin slingert, maar beheerst de techniek nog niet als een ervaren cowboy. Glen heeft meer succes. Bij zijn poging blijft de lasso aan een oor hangen en ja, een glas bier komt hem toe.

Zondag 15 juli 2012; Rogers Pass en Revelstoke dam

Nog voordat we bij de eerste stop zijn wordt de klok een uur terug gezet. Het verschil wordt met thuis nu 9 uur en deze dag een uurtje langer. Daar gaan we dan goed gebruik van maken.

We beginnen in het Rogers Pass Discovery Centre. Hier wordt een film vertoond van de historie van de doorgang door de bergen. De ontdekking werd gedaan in 1881 door Mr. Rogers. Hij was als ontdekkingsreiziger in dienst van de Canadian Railway. Deze hadden een beloning van 5000 dollar uitgeloofd voor degene die een mogelijkheid zou vinden door de Rockey Mountains heen. De doorgang zou ook naar deze persoon worden vernoemd.

We zien ook in de film hoe de sneeuwval – 10 meter per winter – voor een enorme uitdaging zorgt. Sneeuwpatrouilles controlen of de sneeuw goed plakt en anders worden er lawines op gang gebracht. Zo kan er veilig gebruik worden gemaakt van de wegen en kan de trein blijven rijden.

De volgende stop is het bosbouwmuseum. Maar wat een pech, het is niet zoals aangegeven zeven dagen van de week geopend. We horen later dat het door geldgebrek een paar dagen van de week gesloten is – op zondag nog wel. Jammer maar ons lijsje voor vandaag heeft meer wensen, dus rijden we door naar de Revelstoke dam. De meest moderne en grootste dam van Canada. We horen alle technische details zoals 500 Kw per seconde, 800.000 huishoudens hebben stroom van deze dam, de dam is 550 meter hoog en er is 8 jaar gedaan over de realisatie door 3000 medewerkers. Sinds 15 jaar wordt er net toevallig vandaag de overstort gebruikt om het wateroverschot te lozen. Een woest beeld van stromend water wat met zo’n kracht naar beneden stort dat het een fontein maakt die hoger is dan de dam zelf.

16 juli Revelstoke dam16 jul Revelstoke dam, spuien16 juli niet te missen

   

We hadden een leuk eettentje gezien. Dat eettentje is ook leuk maar het wachten vinden we na 1,5 uur minder leuk. Met ons uur tijdverschil hebben we dan ook wel een heel erg trek. Terwijl de laatste club nog wacht, gaat er een bus vol alvast naar de het railway museum. De ontberingen bij het aanleggen van de spoorlijn maken wel indruk op ons. Voor 2 dollar loon per dag de gevaren te trotseren. Met een schop de rails vrij te maken, geen lawine controle waardoor er ineens 64 mensen in de neerstortende sneeuw verdwenen – snelheid lawine van 350 km per uur. We stellen onze vragen aan een gepensioneerde machinist die 46 jaar voor de spoorwegen heeft gewerkt. In totaal had Canada zo’n 2600 treinen die op kolen, olie en later op diesel werden gestookt.

16 juli Railwaymuseum16 juli Canadian Pacific

Nog 2 uur rijden naar het hotel dus we trappen het gas weer in. De wegen zijn goed. Het landschap glooit langs de berg heen. We rijden bijna parallel aan de spoorlijn en de meren over de Canada’s langste snelweg, de nr. 1. Vandaag was overigens een bewolkte dag met een enkele bui waar we geen hinder van hebben gehad. In deze streek is het duidelijk dat het om het hout gaat. We passeren bedrijven die de boomstammen verwerken, vrachtwagens met bomen of plankjes. En ook bij een enkele bosbouwmachine die verplaatst wordt op de dieplader.

 16 juli, houtindrustrie16 juli, houtindustrie, dunne groeilijnen

Bosbouw is hier de voornaamste industrie. En aan de dunne jaarringen kun je wel zien waarom; hout van klasse.

We verblijven ‘s avonds in Vernon. Het hotel heeft een restaurant en een bar. Beide worden helaas matig bezocht door de andere gasten, ondanks dat de life band toch echt zijn best doet.

Maandag 16 juli 2012; Indianenverhalen

Als je de kaart van Canada bekijkt zie je in deze streek diverse stammen van Indianen. De oorspronkelijke bewoners van het land. We bezoeken vandaag twee stammen. De Indiaan die ons ‘s ochtends over zijn stam en gebruiken verteld, is wat lang van stof en we zijn blij als we weer naar buiten gaan. Daar laat hij ons nog het onderkomen van de Indiaan zien. En dat is wel interessant. Ze leven hier met diverse families samen onder één groot (plaggen)dak. Zo’n 40 mensen bij elkaar, jong en oud. Geen kamers maar één grote ruimte met in het midden het vuur. Dat Indianen kort bij de natuur staan weten we allemaal wel uit de films. En hier zien we dat in de praktijk met botanische tuinen en de gereedschappen waar ze eerder mee werkten.

17 juli op bezoek bij de Indianen17 juli Indianen, tooi van chief17 juli Indianen vrouw verteld over gebruiken

Indianenverhalen in het traditionele onderkomen. De jonge indianenvrouw weet ons goed te boeien en van haar horen we over de gebruiken en leefwijze.

17 juli in de postkoets17 juli in de postkoets waakzaam voor17 juli met recht; een koffer

Met de postkoets worden we naar de volgende stop gereden. Reindert houd de omgeving in de gaten. Een praktische draagbare kast als koffer.

Tussen de middag kan ieder op eigen gelegenheid gaan lunchen. Het is vandaag goed dooi. De zon brand en zonnebrandcreme is welkom.

Na de middag gaan we nog naar een Ranch. Bij de voorbereiding kon ik er niet helemaal uit opmaken hoe interessant dit was. Ik meende dat de ochtend ons meer zou vertellen en dit gewoon leuk was om te kijken. In de praktijk is het andersom. Een deel van de groep gaat direct in een oude postkoets met paarden ervoor en gaat rijdend naar de 1e stop via wat omwegen. De rest loopt erheen. Dit dorp is origineel. Een stopplaats op weg naar de goudzoekersregio. Iedere 2 uur was er vroeger zo’n stopplaats. Je ververste er je paarden, kon gebruik maken van een warme maaltijd, sliep in het hotel, vulde je proviand aan. Het is bijzonder om hier rond te lopen met het originele behang aan de wanden, de koffers die ze toen gebruikten, de keuken en het restaurant mét piano. Dan gaat weer een groep in/op de koets naar de volgende stop. Daar staat een jonge Indianen vrouw ons op te wachten. Ze verteld op een prettige manier over de gebruiken.

Indianen trokken in het voorjaar weg van hun vaste onderkomen. Van plek naar plek om te jagen en al wat eetbaar en nuttig was te verzamelen. Dit werd bewerkt en geconserveerd achtergelaten in gaten in de grond. Aan het einde van de zomer kwamen ze terug en haalden alles op, op weg naar de vaste plek.

Terwijl ze zo verteld worden we lek gestoken door de muggen. Vreselijk lastig. We staan te swingen, huppen en slaan om ons lijf te redden van ongewenste indringers. Dan komt de verlossing van haar uit een spuitbus. Nek, armen, benen en dan wordt het rustig. Goed spul!

Haar verhaal spreekt ons zo aan dat we haar met een tip verblijden als ze ons weer aflevert bij het beginpunt. Daar snoepen we van heerlijk ijs. Het is warm vandaag. We hebben het goed!

17 juli totaal ander landschap17 juli, mooi vergezichten17 juli mooie omgeving

Deze kant van de Rocky Mountains zijn onherbergzaam. Geen bomen, woenstijnachtige planten. Er is irrigatie nodig om hier iets te verbouwen.

Het hotel is vannacht geen modern pand, maar zijn allemaal kleine 2, 4 of 6-persoons huisjes die vlak bij elkaar staan. Dit dorp is niet groot, het heeft een ker, zwembad, een supermarkt heeft die om 1900 uur sluit, en een restaurant. We halen de koelbox vol voor later vanavond. Eerst een warme hap voordat we achter ons dorp op de stoelen neerstrijken. Hé, er komt een trein langs. We tellen 127 wagons met meerdere locs. Dat is dus ruim een kilometer lange trein. De volgende ochtend blijkt niemand last te hebben gehad van het spoor. Een mooi plekje waar we tot laat buiten hebben gezeten met elkaar.

18 juli Hel's gate18 juli goede wegenDinsdag 17 juli; oude tractoren musea op weg naar Vancouver

Eigenlijk beginnen we de dag te vroeg vandaag als we om 8 uur wegrijden. We rijden na een uur rijden langs Hells Gate Canyon – vernoemd naar het Nederlandste Hellegat.

Een stukje rivier wat door velen is geprobeerd te bedwingen, maar voor meer gezonden schepen zorgde, dan dat ze het konden maken erdoor te komen.

Je kunt met een gondel naar de andere zijde van de rivier om zo een goed beeld te krijgen. De poort gaat pas om 10u open.


 

 

 

 

 

18 juli museum met div huisjes18 juli museum met stationair18 juli, out to lunch

Een museum met diverse huisjes en ook tractoren, auto’s én stationaire motoren. En als je me mist..

We rijden verder en komen op een leuk adres terecht wat Arjan ons nog heeft toegeschoven. Een tractoren museum met een aantal gebouwtjes erbij, een soort van open lucht museum. Een leuke stop voor een uurtje en dan rijden we weer verder. Op het programma staat een stop gepland bij een museum waar behalve tractoren er ook oude machines zijn. Een overzichtelijke zaal waarvan je denkt dat je het zo hebt gezien, maar de rondleidster weet er zo enthousiast en uitvoerig over te vertellen, dat het een stuk van onze middag invult.

Voor sommigen is het te veel opgeknapt oud roest en het plaatsje erg aantrekkelijk om een paar souvenirs te vinden, voor een ijsje te gaan of gewoon heerlijk te relaxen en als een toerist de andere toeristen gade te slaan.

We zitten nog maar een 1,5 uur van Vancouver af. We arriveren daar al vroeg, frissen ons op in het moderne hotel en gaan dan richting downtown. Dat het een grote stad is blijkt wel dat we 16 kilometer verder pas weer uitstappen. Het is een heerlijke avond, lekkere temperatuur – strandweer, als we uitstappen in het park van Vancouver. Hier staan ook de bekende totem palen. Het park is niet echt in het centrum gelegen, en toch is het er een drukte van mensen die aan het hartlopen, fietsen of wandelen zijn. Lokalen en toeristen. De totempalen zijn wel leuk om te zien, maar maken op ons niet zo veel indruk. We voelen onze maag knorren en gaan op zoek naar een eettentje. We hadden hier niets gepland   waar te eten en toch lukte het om al vlot een plaats te bemachtigen. We hebben zelfs zoveel geluk dat dit restaurant alleen op dinsdag een aanbieding heeft. En de meesten van ons laat zich dat goed smaken. Best jammer dat het bier zo duur is in Canada. Het blijft bij een enkel of 2 biertjes en dan ben je al zo 15 dollar lichter.

18 juli blik op Vancouver18 juli Vancouver Island18 juli totempalen

Nadat de meesten zijn teruggebracht naar het hotel, gaat er een half gevulde bus terug naar downtown. Het is ook direct de mooiste avond die we er hebben. Er zitten allemaal uitgaansgelegenheden bij elkaar. Eerst drinken we een biertje bij de Irish pub en gaan dan voor de life muziek. Het is daar zo fris met alle plafond ventilatoren dat je wel moet dansen om van het kippevel af te komen. Dat doen we dan ook met ons allen. Hartstikke leuk. Laat wordt het niet want morgen gaan we Orca’s spotten.

Woensdag 18 juli; Orca’s kijken, zeeaquarium, Lynn Park, Grouse Moutain

Voordat wij ons voor het ontbijt melden is Arjan al naar het vliegveld vertrokken. Hij vliegt vandaag naar Amerika om met zijn broer – die daar al is – samen naar de Red Power Round Up te gaan. Een evenement met alleen maar International en Case tractoren.

Wij gaan naar de kust waar we in een geel pak gehesen worden. We krijgen nog zelfs een muts en handschoenen mee. Om stipt 9 uur vaart de boot weg. Eerst is het zo’n 3 uur varen maar dat wordt dan ook beloond met springende orca’s. We varen verder volgens de gids omdat hij er nog wel meer verwacht. Ze varen met collega boten en iedereen informeert elkaar waar ze gezien zijn. Ter bescherming van de Orca’s mogen we niet te dicht op de kust varen. Jammer want de meesten van ons hebben geen telelens. Toch lukt het om ze vast te leggen. Een enkele keer wordt er een sprong uit het water gemaakt. Spectaculair!

We varen zover dat we in Amerikaanse wateren komen. Hier zijn diverse leefgroepen van de Orca’s. En dan draait de boot zich om voor de rit terug. We zijn van de zon, de wind en het water helemaal rozig geworden en de meesten van ons doen een tukkie. Even na twaalven zijn we terug. Tevreden!

19 juli Whale Watch19 juli Orca's 219 juli Orca's

Sommigen van ons wilden graag naar het zee aquarium, anderen naar de stad, en een groep gaat mee naar het Lynn Park. Daar is een grote hangbrug over een rivier heen gespannen. Uit de tijd dat er nog geen bruggen voor auto’s nodig waren, wilden mensen wel graag andere gebieden bereiken. En dat deden ze met dit soort bruggen. 1 persoon breed. Een lollige gast krijgt de meiden niet op zijn hand als hij op de brug springt en iedereen heen en weer schud. Al zijn het staalkabels, er zit nog een flinke beweging in.

Sommigen van ons gaan daarna met de gondel naar Grouse Moutain. Dat blijkt een aanrader voor iedereen, maar de dag zit erop. Er zijn daar shows met dieren, demonstraties etc. Het uitzicht van de stad is niets te zien vanwege bewolking, maar dat werd ruimschoots goed gemaakt door de activiteiten.

19 juli Lynn bridge19 juli tropish met varens

Er zijn hier diverse hangbruggen die herinneren aan de tijd dat er nog geen weg was naar de overkant. Het lijkt subtropisch met de vele grote varens.

Op zoek naar een eettentje komen we toch weer downtown uit. Helemaal goed want Frank wil nog wat souvenirs scoren. Nu kan het nog, morgen vertrekt het vliegtuig. Ook kijken we bij de stoomklok. In iedere brochure over Vancouver lees je erover. En nu staan we erbij. We blijven staan om het kwartier af te wachten en hebben geluk als het 21.00 laat horen met verschillende klanken.

Ook vanavond gaan er een aantal de stad in en het is veel drukker dan gisteren. Op de straat loopt er van alle gespuis rond. We gaan weer het rockbandcafé maar het is lang niet zo gezellig als gisteren. Dat ligt zeker aan de prijs van het dure bier. Je drinkt nu een drankje en kijkt wat rond, praat over de orca’s en alles wat we al gezien hebben. Maar het spontane wat er veelal gebeurt naarmate de avond vordert blijft uit. We gaan desondanks heel tevreden naar huis. Deze reis hebben we zó enorm veel beleef en gedaan, een súper avond wezen stappen in Banff. Het is echt goed geweest zo!

Donderdag 19 juli; we gaan naar huis

Dick stuurt een sms vanaf het vliegveld. Hij vliegt los van de groep al eerder dan ons, net als ons via Amerika. En ondanks dat het vliegtuig alleen daar land en doorgaat,moeten we wel een visum hebben. Gatsie! Thuis nagevraagd, nee, niet nodig. En nu dus wél! Dat maakt even drukte, want voor zo’n groep mensen is dat bijna 2 uur werk om dat te regelen. Alles via de computer, maar evengoed veel werk, ook mag er geen foutje in. Ik typ de vingers blauw en haal het desondanks niet om op tijd te gaan ontbijten, laat staan met de groep al naar het vliegveld te gaan. Dat kom ik ze vertellen en ga dan terug naar de kamer. Lang leve de laptop mee op reis én een goede internetverbinding.

Een bus later heb ik het wel zover, en dan zie ik dat een deel van de groep ook nog in de lobby zit. Samen naar het vliegveld. De rest gaat vloeiend en vanzelfsprekend. Na de landing in Amerika eten we een maaltijd en vliegen dan weer verder naar Nederland.

Vrijdag 20 juli; we zijn thuis!

Op Schiphol eten we weer een Hollands ontbijtje voordat we op de trein stappen. Iedereen waaiert uit naar zijn eigen thuis. Mét herinneringen, souvenirs, en heel veel indrukken, leuke contacten, en stápels foto’s en video.

 

13 juli 14c Gletcher

 

Het verslag tijdens de reis werd tijdens de reis steeds minder goed bijgehouden, sorry daarvoor! Het was voor ons de eerste keer naar Canada en een geweldig mooie ervaring. Allemaal nieuwe adressen, nieuwe contacten, nieuwe wegen, nieuwe steden en nieuwe kroegjes. Super interessant om daar zelf niets van te missen. De afstanden waren niet groot en ik heb zelf dan ook veel gereden. En ja, wanneer moet je dan nog gaan typen? Dat had ik mij onvoldoende gerealiseerd. Mede ook omdat het verslag tot nu iets vrijblijvends had. Maar dat blijkt het voor de lezer allang niet meer te zijn!

Er zijn nadien heel veel mensen geweest die dit hebben opgemerkt én dit kenbaar hebben gemaakt. Er blijkt een nog steeds groeiende groep mensen die met ons meeleven en meereizen via het verslag. Het is niet meer weg te denken! Er wordt om gevraagd en het wordt ook verwacht!

Nu met de nieuwe media als Facebook is het zoeken naar de mogelijkheden. Is er internet beschikbaar, hoe snel is die service op dat moment. Vaak is er nog niet mee te werken en kost het veel tijd terwijl je niets bereikt. Als het wel werkt, dan bereik je eenvoudig veel mensen en met de korte berichtjes is het ook veel leuker om te volgen. Maar, het ‘oude’ verslag zoals hierboven kunnen we nog niet missen. Dus – al is het 15 september – al bijna 2 maanden later – is het verslag alsnog compleet gemaakt met tekst én foto’s. Voor jou!

En natuurlijk hoop ik dat je dan een keer denkt, hé ik ga mee Trekkerskieken!

Tot ziens en hartelijke groeten, Anne-Marie Meijer